Margaret Atwood – Ademden Önceki Yaşam Pdf İndir

0 119

Margaret Atwood – Ademden Önceki Yaşam Pdf İndir

Nasıl yaşamalıyım, bilmiyorum. Herkes nasıl
yaşamalı, bilmiyorum. Bütün bildiğim, nasıl
yaşadığım. Kabuğu çıkarılmış bir salyangoz gibi
yaşıyorum. Bu da para kazanmak için iyi bir yol
değil.

O kabuğu geri istiyorum, onu oluşturmam
yeterince uzun zaman aldı zaten. Her
neredeysen, o senin yanında, biliyorum. Sen
kabuğu çıkarmakta ustaydın. Pullu bir elbise gibi
bir kabuk istiyorum; gümüş paralardan,
dolarlardan yapılmış olmalı. Bunlar bir
armadillonun pulları gibi üst üste dikilmeli. Bir
Fransız trençkotu gibi de su geçirmez olmalı.

Keşke seni düşünmeden durabilsem. Beni
etkilemek istedin. Ama etkilenmedim işte,
tiksindim. Yaptığın iğrenç bir şeydi; çocukça,
aptalca bir şey. Bir kriz, bir oyuncak bebeği
parçalamak gibi bir şey. Ne var ki, parçaladığın kendi kafandı, kendi bedenindi. Yatakta o
bedenin yanımda olmadığını hissetmeden bir
daha bir yandan öbür yana dönmeyeceğimden
emin olmak, kesinkes emin olmak istedin. O
bedenin orada olmadığını, ama kesilmiş bir bacak
gibi, hâlâ dokunulabilir olduğunu bileyim istedin.
Kesilip atılmış ama yeri hâlâ acıyor. Ağlamamı,
yas tutmamı, elimde kara kenarlı bir mendille
sallanan bir koltuğa oturmamı, gözlerimden yaş değil kan dökmemi istedin. Ama ben
ağlamıyorum, öβkeliyim yalnızca. O kadar
öβkeliyim ki, bu işi zaten kendin yapmamış
olsaydın, ben seni öldürebilirdim.

Elizabeth sırtüstü yatıyor, elbisesi sırtında ama
ütüsü bozulmamış. Ayakkabıları yatağın
önündeki halının üzerine yan yana konmuş. Bu
oval örgü halıyı dört yıl önce, ev döşemeye hâlâ
meraklı olduğu yıllarda, Nick Knack’ten almıştı.
Elizabeth’in kollan iki yanına açılmış, ayakları
birbirine bitişik, gözleri açık. Tavanın yalnızca
bir bölümünü görebiliyor, o kadar. Görme alanının içinde küçük bir çatlak var, bu çatlaktan
daha küçük başka bir çatlak dallanmış. Hiçbir şey
olmayacak, hiçbir şey açılmayacak, o çatlak
genişleyip yarılmayacak, içinden hiçbir şey
çıkmayacak. O çatlağın tek anlamı var. Duvar
boyanmak istiyor. Bu yıl değil, gelecek yıl.
Elizabeth “gelecek yıl” sözleri üzerinde dikkatini
toplamaya çalışıyor, ama yapamıyor.

Margaret Atwood – Ademden Önceki Yaşam Pdf İndir

Solda bir ışık lekesi var. Başım çevirse, yarısına
kadar kaldırılmış, örümcek gibi çiçekleri olan Çin
tarzı bambu storlarıyla pencereyi görecek. Öğle
yemeğinden sonra oβise telefon etti, orada
olamayacağını söyledi. Bunu son zamanlarda çok
sık yapmaya başladı, oysa o işe ihtiyacı var.

Orada olamayacak, evet. Çünkü Hint işi baskı
yatak örtüsünün üzerinde kıpırdamadan yatan
bedeniyle, saç gibi çatlakları olan tavanın
arasında bir yerde şu anda. Hint işi örtünün
üzerinde kaplanlar, çiçekler var. Kendisi ise siyah
balıkçı yaka bir kazak, düz siyah bir eteklik,
leylak rengi bir kombinezon, önden açılıp
kapanan bej bir sutyen ve plastik yumurtaların içinden çıkan türden bir külotlu çorap giymiş.
Kendisini orada yatarken görebiliyor.
Yoğunlaşmış hava gibi, albümin gibi bir şey. Hani
yumurta haşlarken kabuk çatlayıp da içinden
pırtlayan şey gibi.

Tavanın öte yanındaki
boşluktan haberi var, kiracıların oturduğu
üçüncü kat gibi değil burası. Uzaktan uzağa,
minik bir gökgürültüsünü andıran sesler
duyuluyor: Çocuğu orada, yerde bilyelerini
yuvarlayarak oynuyor. Hava ancak duyulur, ıslık
sesi gibi haβif bir ses çıkararak siyah boşluğa
doğru emiliyor. Elizabeth duman gibi yukarıya, o
kara boşluğun içine çekilebileceğini düşünüyor.

Parmaklarını oynatamıyor. İki yanında duran
ellerini, lastik eldivenleri düşünüyor. Bu el biçimi
şeylerin içine kemikleri, etleri zorla tıkıştırmayı,
her seferinde bir parmağı hamur gibi
sokuşturmayı düşünüyor.

Alışkanlık sonucu iki–üç santim aralık bıraktığı
kapıdan yanmış balkabağı kokusu geliyor.
Elizabeth bir hastanenin acil bölümünde tetikte duruyor sanki; çatırtılar, kırılma sesleri, çığlıklar
duymayı bekliyor hâlâ. Hortlaklar Günü’ne daha
iki gün var ama, çocukları balkabağından
fenerlerini yakmışlar bile. Oysa hava bile
kararmadı daha. Yalnız, Elizabeth’in yanı
başındaki ışık lekesi haβiften solmaya yüz tuttu.
Çocuklar giyinip kuşanmayı, acayip kıyafetlere
girmeyi, maskeler takmayı öyle seviyorlar ki.

Sokaklarda ölü yaprakların arasında koşmaya,
yabancıların kapılarını çalmaya, ellerindeki
kesekâğıtlarını uzatarak bonbon dilenmeye
bayılıyorlar. Eskiden böylesi bir coşku, o ateşli
sevinç, odasının kapalı kapısının ardında
haftalarca sürüp giden hazırlıklar Elizabeth’in
içine dokunurdu. İçinde bir şey burulur, bir
anahtar çevrilirdi sanki. Bu yıl çocuklar ona uzak
davranıyorlar. Aralarında bir hastanenin bebek
odasındaki gibi onları ayıran sessiz bir cam pano
var sanki. Elizabeth sabahlığıyla panonun
önünde durmuş, sırayla her ikisine de bakıyor,
onların o pembecik dudaklarının açılıp
kapandığını, yüzlerinin buruştuğunu görüyor.

Margaret Atwood – Ademden Önceki Yaşam Pdf İndir

Elizabeth onları görebiliyor, onlar da onu görüyorlar. Bir şeyin yolunda gitmediğini
biliyorlar. Terbiyeleri, kaçınışları dondurucu;
çünkü bunu o kadar iyi becerebiliyorlar ki.

Beni gözetliyorlar ne zamandır. Yıllardır bizi
gözetliyorlar. Bunu nasıl yapmaları gerektiğini
niçin bilmiyorlar? Her şey normalmiş gibi
davranıyorlar, belki onlar için normal de. Biraz
sonra akşam yemeği isteyecekler, ben de yemek
yapacağım. Bu yataktan çıkıp onlara yemek
hazırlayacağım, yarın onları okula
uğurlayacağım, sonra da işime gideceğim. Böyle
olması gerekiyor.

Elizabeth eskiden yemek pişirirdi, hem de çok iyi
pişirirdi. O zamanlar halılara da ilgi duyardı. Hâlâ
yemek pişiriyor, bir şeylerin kabuğunu soyuyor,
başka bir şeyleri ısıtıyor. Kimisi sertleşiyor,
kimisi yumuşuyor pişince. İş böyle sürüp gidiyor.
Ama yemek düşündüğü vakit Ağzının Tadını
Bilenlerin Yemek Kitabı’ndaki o parlak renkleri,
kırmızıları, turuncuları, yeşilleri görmüyor artık.
Bunun yerine, kahvaltınızda ne kadar yağ var
gibi yazıların bulunduğu dergilerdeki yiyecek resimleri gibi görüyor yiyecekleri. Ölü yumurta
akları, domuz pastırmasındaki beyaz yağ
şeritleri, beyaz tereyağı. Donmuş domuz yağı
kılıklı tavuklar, rostolar, biftekler. İşte bütün
yiyeceklerin tadı böyle gibi geliyor şimdi ona.
Ama yiyor yine de, aşırı yiyor hem de,
şişmanlayacağını bile bile.

Haβif bir kapı tıkırtısı, bir adım sesi duyuluyor.
Elizabeth gözlerini indiriyor. Tuvalet masasının
üzerindeki meşe çerçeveli oval aynadan kapının
açıldığını, arkadaki koridorun karanlığını ve
Nate’in solgun bir balona benzeyen haβifçe eğik
yüzünü görebiliyor. Nate odaya giriyor ve
Elizabeth’in onu dışarda tutmak için eşiğe
germeyi adet edindiği görünmez ipliği koparıyor.
Elizabeth başını ona çevirmeyi başarıyor. Ona
gülümsüyor.

 

 

Sitemiz hiç bir şekilde maddi bir beklenti içinde olmayıp tüm paylaşılan bilgiler ücretsizdir. Destek Olmak isterseniz reklamlara tıklayabilirsiniz…

Bu görsel boş bir alt niteliğe sahip; dosya adı FACEBOOK-PAYLASIM-GRUBU.png

 

Aşağıdaki bağlantıdan pdf kitabı indirebilirsiniz

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.